پگاه

 

صبح

         بهانه گریه

                    کلام توست

 به حضورت می اندیشم

  و در آبی بلورهام

   نوری‌است

              خاطر چشمان تو

می آید از صبح و

         طنین کلامت می بارد

تا گریه ابرهای دلم را

سبک بباراند .

برهنه نوری

             به پگاه

و از پرنده گان تو می خوانم

                                                           از احسان

/ 0 نظر / 2 بازدید