کوچه

بی تو مهتاب شبی باز از آن کوچه گذشتم

همه تن چشم شدم خیره بدنبال تو گشتم

شوق دیدار تو لبریز شد از جام وجودم

شدم آن عاشق دیوانه که بودم

 

در نهانخانه جانم گل یاد تو درخشید

عطر صد خاطره پیچید ، باغ صد خاطره خندید

 

یادم آمد که شبی با هم از آن کوچه گذشتیم

پر گشودیم و در آن خلوت دلخواسته گشتیم

      ساعتی بر لب آن جوی نشستیم

تو همه راز جهان ریخته در چشم سیاهت

من همه محو تماشای نگاهت

                          آسمان صاف و شب آرام

                          بخت خندان و زمان رام

خوشه ماه فرو ریخته در آب

شاخه ها دست بر آورده به مهتاب

شب و صحرا و گل و سنگ

همه دل داده به آواز شب آهنگ

                              یادم آید تو به من گفتی:

                             « از این عشق حذر کن ! »

لحظه ای چند بر این آب نظر کن

آب آئینه عشق گذران است

تو که امروز نگاهت به نگاهی نگران است !

باش فردا که دلت با دگران است.

تا فراموش کنی چندی از شهر سفر کن !

با تو گفتم:« حذر از عشق !؟ ندانم

سفر از پیش تو هرگز نتوانم ، نتوانم !

                   روز اول که دل من به تمنای تو پر زد ،

                   چون کبوتر لب بام تو نشستم

تو به من سنگ زدی ، من نپریدم ، نرمیدم ، نگسستم ... »

باز گفتم که :« تو صیدای من آهوی دشتم

                  تا بدام تو در افتم همه جا گشتم و گشتم

                  حذر از عشق ندانم ، نتوانم ! »

اشکی از شاخه فرو ریخت

مرغ شب ناله تلخی زد و بگریخت

اشک در چشم تو لرزید

ماه بر عشق تو خندید!

        یادم آید که :« دگر از تو جوابی نشنیدم

                                 پای در دامن اندوه کشیدم

                                               نگسستم ، نرمیدم .

رفت در ظلمت غم آن شب و شبهای دگر هم

نگرفتی دگر از عاشق آزرده خبر هم

نکنی دیگر از آن کوچه گذرهم ...

بی تو امّا ...

           بی تو امّا به چه حالی من از آن کوچه گذشتم !! ...

                                                                     ( فریدون مشیری )

/ 1 نظر / 5 بازدید
ساناز

سلام وبت خیلی قشنگه به منم سربزن[لبخند]