برای تو مینویسم که نیستی که ببینی هنوز... برای تو می نویسم !

از تمام لحظه هایم پا کشید

رفت و از تنهائیم چیزی ندید

پیش از این وقتی که تنها می شدم

یاد او گاهی به دادم می رسید

بعداز او از فرط غم پژمرده شد

غنچه عشقی که او هرگز نچید

حاصل عمر مرا با خویش برد

مرغ زیبائی که از دامم پرید .

                                                        ( با امیدش زندگی کردن خوش است )

/ 1 نظر / 5 بازدید